บทที่ 64 กระซิบผ่านความมืด

มิราสูดลมหายใจลึก พยายามปาดน้ำตาและเอื้อมมือไปหยิบผ้าขนหนูชุบน้ำ หวังจะเช็ดคราบเลือดและใส่ยาด้วยตัวเอง ทว่ามือเล็กกลับสั่นเทาอย่างควบคุมไม่ได้ จนสุดท้ายขวดยาในมือก็ร่วงหล่นลงพื้น หญิงสาวได้แต่ปล่อยสะอื้นออกมาอย่างหมดสภาพ กอดตัวเองร้องไห้อยู่ท่ามกลางความอ้างว้างเพียงลำพัง

แสงตะเกียงริบหรี่ในห้องทำงา...